شاگرد اول

دلم می خواهد زندگی را از دید دیگر ببینم .

دوست دارم نگاه هندسی به زندگی داشته باشم و محیط پیرامون خود را با دیدی نو محاسبه کنم .

دلم می خواهد مساحت عمرم را بسنجم و به شخصیتم شکل مناسبی بدهم .

می توانم زندگی را مربعی فرض کنم که اضلاع آن را ایمان ,هدف ,امید و عشق تشکیل را داده اند یا مثلثی که زاویه های آن علم , ایمان و انسانیت باشد .

می توانم مرکز دایره حیاتم را انتخاب های خوب قرار دهم .

 چرا سطحی بیندیشم ؟ وقتی دوست دارم به افکار و زندگیم عمق دهم و می توانم حجم معنویتم را افزون سازم .

من می توانم از نقطه های خط عمرم خطی مستقیم در جهت خوبی و مهربانی ترسیم کنم .

من دلم می خواهد زندگیم بر قاعده پاکی استوار باشد ,به موازات حق پیش بروم و  زاویه دیدم باز باشد .

وقتی این قدر توانایی دارم چرا شکل غیر منتظم باشم و از میان خطوط, خط های شکسته و منحنی را بر گزینم ؟  

نوشته شده در دوشنبه ۱۱ دی ۱۳٩۱ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ توسط میترافریدونی نظرات ()

Design By : Pars Skin